343*. Η ιστορία της πλημμύρας (13 Οκτ. 1955)

plimmires

“Αγαπητό μου παιδί,

Για την ιστορία της πλημμύρας που με ρώτησες.  Ήταν ακριβώς μετά τους σεισμούς του 55. Είχαμε φύγει από τις σκηνές και είχαμε κάνει μιά ξύλινη παράγκα μπροστά στο παλιό πατρικό μου σπίτι (νοικιασμένο – όχι δικό μας), που βρισκόταν επί της Δ. Γεωργιάδου μεταξύ Περραιβού και Βλαχάβα αρκετά κοντά στο ποτάμι.

Θυμάμαι έβρεχε καταρρακτωδώς επί μία εβδομάδα και επειδή τα νερά έμπαιναν μέσα στην παράγκα, η γιαγιά σου είχε πάρει τα πανέρια με τα ρούχα και τα είχε βάλει πάνω στα κρεββάτια για να μήν βραχούνε. 

Ήταν γύρω στις 10 το πρωί και ακούσαμε ένα παράξενο βουητό. Πολύς κόσμος έτρεξε να δεί προς το ποτάμι και αρκετοί από αυτούς χαθήκαν γιατί δεν γλυτώσαν από την οργή του ποταμού. Και να σκεφτείς ότι ήταν ένα ποτάμι, σχεδόν ξερό, με ελάχιστο νερό πότε-πότε. Τότε άκουσα τον πατέρα μου να φωνάζει να φύγουμε γρήγορα και να πάμε στο διπλανό σπίτι με το ψηλό μπαλκόνι γιατί το ποτάμι είχε αρχίζει να σπάζει.  Από εκεί είδαμε την τραγικότερη σκηνή που είδαν ποτέ τα μάτια μου. Ήμουν σε ηλικία  15 ετών και δεν θα την ξεχάσω ποτέ.
Οι δρόμοι είχαν γίνει παραπόταμοι με θολά νερά που τρέχαν μανιασμένα παρασύροντας ότι έβρισκαν μπροστά τους. Περάσαν μπροστά από τα μάτια μας τεράστεια βράχεια που για να μετακινηθούν χρειάζονται γερανοί, κορμοί δένδρων, τραπέζια, καρέκλες, μπαούλα με ρούχα… Αλλά το πιό φριχτό ήταν να βλέπεις ανθρώπους πνιγμένους που τους παρέσυραν τα νερά στους δρόμους.

Κάποια στιγμή το νερό είχε τόση δύναμη που έριξε την εξώπορτα του σπιτιού  και μπήκε μέσα στην αυλή. Ευτυχώς ο τούβλινος αυλόγυρος έσπασε αμέσως και τα νερά χυθήκαν στο διπλανό οικόπεδο.

Προς το μεσημέρι, αφού τα νερά  είχαν σταματήσει να τρέχουν με ορμή, είχε σταματήσει και η βροχή, πήγαμε στο ποτάμι να δούμε την καταστροφή με τα μάτια μας. Το θέαμα ήταν φοβερό. Τεράστια δένδρα, χώματα, βράχια, είχανε κάνει βουνά. Σπίτια κατεστραμμένα και πόνος αβάσταχτος από φτωχούς ανθρώπους που ζούσανε εκεί γύρω. Πίστευα πως κανείς δεν θα έχτιζε ξανά κοντά στο ποτάμι. Αλλά ο χρόνος σβήνει τα πάντα και έχουν γίνει και πολυκατοικίες ίσως από ανθρώπους που δεν είχανε δεί την πλημμύρα.

Ξέχασα να σου πώ ότι στον δρόμο Γαλλίας και Περραιβού ένας ιερέας από τον Άγιο Κωνσταντίνο και ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Βόλου Παρίσσης Τσιγαρίδας ρίξανε σχοινί από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο και με κίνδυνο της ζωής τους σώσανε αρκετούς ανθρώπους που τους είχαν παρασύρει τα νερά.

Την παράγκα μας δεν την πείραξε το νερό. Είχε σταθεί λοξά ένας μεγάλος κορμός δένδρου που εμπόδισε τα βράχια που κατρακυλούσαν να την χτυπήσουν. Βλέπεις μερικές φορές ο Θεός φυλάει τους ανθρώπους γιατί είχαμε πληγεί και από τους σεισμούς και δεν είχαμε στο ήλιο μοίρα, μιά ολόκληρη οικογένεια με 6 παιδιά.

Ζήσαμε 3 χρόνια στην μικρή εκείνη παράγκα, έως ότου να πάρουμε δάνειο και να χτίσουμε το σπιτάκι στην Διός στην Νέα Δημητριάδα, τα οποία δάνεια ευτυχώς αργότερα μας τα χαρίσανε.

Αυτά είχα να σου πώ. Δεν ξέρω αν σε κούρασα. Με την αφήγηση ένοιωσα σαν να τα ξαναέζησα. Δεν κατάλαβα πότε πέρασαν δύο ώρες.

Δώσε πολλά φιλιά στην Αθηνά, στην ¨Αρτεμη και στον Παναγιώτη.

Σε φιλω
Η μητέρα σου

ΥΣ. Να με συγχωρείς για τις ασυνταξίες μου. Είχα να γράψω τόσο πολύ από πολλά χρόνια”

ΣΗΜ. Το απόκομμα είναι από την εφημερίδα Ελευθερία των Αθηνών στις 15 Οκτ. 1955.
Ο ποδοσφαιριστής Παρίσσης Τσιγγαρίδας, ήταν ο ένας ήρωας της πλημμύρας.  Ο άλλος ιερέας που αναφέρει η μητέρα μου είναι ο π. Αλέξανδρος Παπαποστόλου, πρεσβύτερος του Αγίου Κωνσταντίνου εκείνη την εποχή. Η Ακαδημία Αθηνών του απείνημε έπαινο γιατί έσωσε κατά την διάρκεια της πλημμύρας ένα νεαρό άτομο. Δεν μπόρεσα να διασταυρώσω αν οι διασώσεις έγιναν ακριβώς όπως τις περιγράφει η μητέρα μου, αλλά οι αναφορές στα δυό αυτά ονόματα είναι συστηματικές στις διηγήσεις των παλαιοτέρων.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to 343*. Η ιστορία της πλημμύρας (13 Οκτ. 1955)

  1. Pingback: Απάντηση στις "αντιθέσεις" του Μπάμπη Ζάχου | Gnorizo.gr

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s