418. Το κάστρο του Βόλου -1886

the castle of volos l illustration 1886
Υπάρχουν ελάχιστες απεικονίσεις του κάστρου πρίν την καταστροφή του στα 1890. Και όσες υπάρχουν συνήθως το δείχνουν από την πλευρά της θαλάσσης όπως για παράδειγμα το σκίτσο του δωδεκάχρονου Lars Peter Moreen από τα 1779 (http://tinyurl.com/kt869sw ). Αυτή εδώ είναι ίσως η μοναδική άποψη του κάστρου από ξηράς. Είναι από την γαλλική L΄ Illustration της 20 Ιανουαρίου 1886. Φαίνεται η πύλη Καρα-Καπού που την συναντήσαμε και εδώ (http://tinyurl.com/nxcs7om). Ο σιδηροδρομικός σταθμός στα αριστερά είναι μόλις 2 ετών. Στα δεξιά υπάρχει σημείωση για νεκροταφείο και μάλλον για οπτικό τηλέγραφο (semaphore) – για επικοινωνία με τα πλοία. Τα σύρματα που φαίνονται σε πρώτο πλάνο πρέπει να είναι του τηλέγραφου.

Ο Αριστοτέλης Κουρτίδης που το επισκέφθηκε την ίδια χρονιά μας λέει για το κάστρο:

“Εισήλθον δι΄αψιδωτής πύλης. Δια μιάς δε με κατέλαβε δυσθυμία, ωσεί το τείχος εκείνο με απεχώριζε του ενεστώτος, ενέκλειεν έτι αέρα σκλαβιάς, βαρύνοντα τους πνεύμονας μου. Σιγή άκρα επλήρου τας σκολιάς και ανωμάλους αγυιάς. Κάπου-κάπου προέβαλλε κεφαλή τις αμέσως εξαφανιζώμενη. Εκατέρωθεν της κεντρικής οδού .. έρπουσοι στενωποί με χαμηλάς ηρειπωμένας οικίας. Εδώ έν καφάσιον καταρρέον. Εκεί παράθυρον εκ του στρόφιγγος κρεμάμενον μετ΄εγκαταλείψεως. Παρεκεί οπαί δια ρακών βεβυσμέναι… Στενά τσικμάζ σοκάκ εισδύουσι τήδε κακείσε απολήγοντα εις κεκλεισμένην θύραν. Σιγή υπό τα καφάσια. Που είνε οι μεγάλοι χαύνοι οφθαλμοί οίτινες έβλεπον όπισθεν αυτών; που είνε τα στόματα άτινα εγέλων με τόσην χάριν; που είνε αι γλυκείαι φωναί αίτινες τόσον παθητικώς ήδον τα πλήρη ασιατικής υδηπαθείας σαρκία; τις οίδε εις ποίον άξενον έδαφος της Μικράς Ασίας, είς ποίαν άστοργον εξορίας χώραν!

Όταν ανοίγεται σιγηλή τις θύρα, διαφαίνεται γραία τις χανούμισσα καθήμενη επί τινός σκαμνίου, μεθ΄ όλης της κοπώσεως του γήρατος. Ουδ΄αυτά τα παιδία θορυβούσιν, ούτε ρίπτουσι λίθους εις τους διαβάτας φωνάζοντα γκιαούρ. Οι οκλαδόν καθήμενοι επί του τουρακίου του καφενείου άνδρες εκείνοι, αι γραίαι εκείναι, τα πενθίμως φρόνιμα παιδία εκείνα, ομοιάζουσι πρός άνθη μαραμένα, κοπέντα της ρίζης των. Το έδαφος δεν παρέχει ικμάδα πλέον εις αυτούς. Και εν τούτοις το έδαφος τούτο υπήρξε κάποτε πατρίς των…”
(Περιοδικό Εστία 23 Αυγούστου 1887)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s