594. Ταρσανάς στο Τρίκερι (1974 – φωτο Τάκη Τλούπα)

906699_597327190392672_4043151395403844770_o[1]
“Εν τούτοις το παλάμισμα είχε συμπληρωθεί, τα βάζια ήσαν όλα καρφωμένα, η σκάρα με τα βουβά λίπος αλειμμένα, ήτο στρωμένη προ πολλού. Ο πρωτομάστορης με τον βαριόν έκαμε τους νενομισμένους τρεις σταυρούς εις το πηδάλιον, και έδωκε τον πρώτον κτύπον της ωθήσεως εις το πελώριον σκάφος. Συγχρόνως έπεσαν εν ακαρεί τα κοντοστύλια όλα. Η καπετάνισσα, ωραία, μελαγχροινή, μικρόσωμος, φορέσασα ως νέα ακόμη, διά την περίστασιν, πλήρη την νυμφικήν στολήν της, με το λευκόν αναφές και αιθερόπλαστον αλέμι, την χρυσοκέντητον σκούφιαν, εικονίζουσαν γάστραν με άνθη και με κλώνας, το βελούδινον βαβουκλί με τα χρυσοΰφαντα προμάνικα ανασηκωμένα, την βυσσινόχρουν ολομέταξον και χρυσοκέντητον τραχηλιάν, την ζώνην με τ’ αργυρά και μαλαμοκαπνισμένα τσαπράκια, το φουστάνι το χαρένιο με το ολόχρυσον ποδογύρι τρεις σπιθαμές πλατύ, κρατούσα μέγαν επάργυρον δίσκον διά της αριστεράς, περιήλθεν ολόγυρα το πλοίον και έρρανε διά της δεξιάς, με κοφέτα και με ορύζιον, την πρώραν, την πρύμνην, τον τρόπιν και τας πλευράς του σκάφους, Οι ναύται, οι ναυπηγοί και πολλοί των θεατών, ως σταφυλαί εις κλήμα, ως μολυβήθραι επί σαγήνης αλιευτικής, επιάσθησαν από το παλάγκο, και ήρχισαν να σύρωσι τον χονδρόν κάλων νεύοντες όλοι προς την θάλασσαν, επαναλαμβάνοντες εν ρυθμώ το κέλευσμα: «Ε! γιαλέσα! Ε! γιούργια!»”

ΣΗΜ 1. Το κέιμενο είναι από το διήγημα «Ολόγυρα στη λίμνη. Αναμνήσεις προς φίλον» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

ΣΗΜ2. (απο το φίλο Νικόλα Φιλάρετο)
Γλωσσάρι/ορολογία του κειμένου που αναφέρεται στον ταρσανά:
Παλάμισμα=βάψιμο των υφάλων του σκάφους.
Βάζια ή βάζα=τα επιμήκη ξύλα που βλέπουμε στη φωτο και στα οποία “κάθεται” το σκάφος στην ανέλκυση και την καθέλκυση. Το σκάφος δένεται με τα βάζα και
κινείται με αυτά, επάνω στην σχάρα= σταθερή ξύλινη κατασκευή πάνω στην οποία γλυστρούν τα βάζα με το σκάφος.
Βουβά=ημιακατέργαστα χοντρά ξύλα (εδώ στην σχάρα). Το λίπος χρησιμεύει για να μειώνει την τριβή και να γλιστρούν πιο εύκολα τα βάζα πάνω στη σχάρα.
Βαριός ή βαριά ή βαριοπούλα=μεγάλο σιδερένιο σφυρί.
Κοντοστύλια= μικρά ξύλα, ως υποστυλώματα που στηρίζουν κατά μήκος το σκάφος σε οριζόντια θέση και που πέφτουν καθώς το σκάφος κινείται και μπαίνει στη θάλασσα. Παλάγκο= σύμπλεγμα τροχαλιών που μειώνει την δύναμη που απαιτείται για να μετακινηθεί ένα φορτίο.
Κάλως=χοντρό σχοινί, παλαμάρι. Η λέξη ειναι της αρχαίας και συναντάται στον Ηρόδοτο, Ευριπίδη κ.α. Παράγωγο η λέξη καλώδιο

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s