619. Πεπάρηθος-Στάφυλος

Capture1

Ισως αρκετοί κάτοικοι της περιοχής και κάποιοι φιλίστορες επισκέπτες ξέρουν την μυθολογία της Σκοπέλου, αλλά καλό είναι να την μάθουμε/θυμηθούμε και οι υπόλοιποι.

Λέγει λοιπόν η Επιτόμη του (ψευδο)Απολλόδωρου [1]: «διά νυκτός [Θησεύς] μετά Αριάδνης και των παίδων εις Νάξον αφικνείται. Ένθα Διόνυσος ερασθείς Αριάδνης ήρπασε, και κομίσας εις Λήμνον εμίγη. Καὶ γεννάι Θόαντα, Στάφυλον Οινοπίωνα και Πεπάρηθον.»
Δηλαδή
«Νύχτα έφτασε [ο Θησέας] με την Αριάδνη και τους νέους στην Νάξο. Εκεί ο Διόνυσος ερωτεύτηκε την Αριάδνη, την άρπαξε και την μετέφερε στη Λήμνο όπου “εμίγη” μαζί της και γέννηθηκαν ο Θόαντας, ο Στάφυλος, ο Οινοπίων και ο Πεπάρηθος.»

Κατόπιν μας πληροφορεί ο Σκύμνος ο Χίος στην Περιήγηση [2]
«Κείνται δέ καί νησίδες αυτής [της Εύβοιας] πλησίον, Σκύρος Πεπάρηθος, Σκιάθος, ών Κρήτες μέν οί μετά Σταφύλου διαβάντες έκ Κνωσσού ποτέ Πεπάρηθον εγγύς τ’ αυτής Ίκον νήσον συνοικίζουσι…»
Δηλαδή
«Βρίσκονται κοντά [στην Εύβοια] και τα νησιά Σκύρος, Πεπάρηθος, Σκιάθος. Εκεί οι Κρήτες υπό τον Στάφυλο, προεχόμενοι από την Κνωσσό, κατοίκησαν την Πεπάρηθο και το διπλανό νησί την Ίκον (Αλόννησο).»

Για τον Στάφυλο μας λέει ο Διόδωρος Σικελιώτης, στην Ιστορική LXXIX «Των δ’ άλλων των περί αυτόν ηγεμόνων εκάστω νήσον ή πόλιν δωρήσασθαι λέγουσι τον Ραδάμανθυν. [….] Σταφύλω δε Πεπάρηθον» Δηλαδή ότι ο Ραδάμανθυς [που ήταν αδελφός του Μίνωα] έδωσε στον κάθε αξιωματούχοτης αυλής του από ένα νησί… Στον δε Στάφυλο έδωσε την Πεπάρηθο! Τώρα γιατί ονομάστηκε Πεπάρηθος (από τον αδελφό του Στάφυλου) και όχι Στάφυλος δεν είναι γνωστό.

Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι στα 1936 η Εταιρεία των Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου δωρίζει στο Μουσείο μια λαβή σπαθιού με χρυσή επένδυση. Την ίδια χρονιά o αρχαιολόγος Ν. Πλάτωνος ανασκάπτει στον όρμο του Στάφυλου ένα τάφο στον οποίο παρότι συλλημένος υπήρχαν αρκετά κτερίσματα και ανθρώπινα οστά. Ανάμεσα στα κτερίσματα υπήρχε η κεφαλή ενός ξίφους με χρυσή επένδυση. Τα κτερίσματα μεταφέρονται στο μουσείο Θηβών (!) όπου όλως τυχαίως ένας αρχαιολόγος ονόματι Μαρινάτος αναγνωρίζει ότι η κεφαλή ανήκει στο ίδιο ξίφος με την λαβή που είχε δωρηθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο [3]. Μπορείτε να τα δείτε στην φωτογραφία εδώ
http://skopelosweb.gr/skopelos_uploads/skopelosmythology.jpg .
Το ξίφος “αποδώθηκε” στον Στάφυλο, με τον ίδιο τρόπο που η περίφημη χρυσή μάσκα αποδώθηκε στον Αγαμέμνονα. Είναι το σημείο που ο επιστήμονας αρχαιολόγος αδυνατεί να αντισταθεί στην επικοινωνιακή δύναμη του μύθου. Τέλος σημαντικό είναι να πούμε πως, δυστυχώς, ο τάφος αυτός δεν υπάρχει πιά… Ένα ιδιαίτερο μνημείο για την Σκόπελο αφέθηκε στην τύχη του και … χάθηκε.

[1] http://www.hs-augsburg.de/~%20harsch/graeca/Chronologia/S_post01/Apollodorus/apo_bie1.html
[2] http://reader.digitale-sammlungen.de/de/fs1/object/display/bsb10233943_00043.html
[3] “Archaeology in Greece 1938-39” by Martin Robertson, Journal of Hellenic Studies, vol (59b), 1939, pp. 189-209

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s