633α*. Δράκεια 18-12-1943

1899331_10205201567706255_4827302479673063037_o[1]

Από την ανάρτηση της φίλης Ξανθούλας Παπαπαναγιώτου επί τη ευκαιρία του ετησιου μνημόσυνου για την σφαγή στο μαρτυρικό χωριό του Πηλίου

Αυτός ο τύμβος είναι ένα δεμάτι ονόματα
μπορείς να διαλέξεις, έχουν το ίδιο νεκρώσιμο μάκρος
έχουν το ίδιο περίσσευμα πίκρας
τα χέρια τους δείχνουν τον ίδιο θάνατο.

Α, η Δράκια, η Δράκια. Ποιός ξέρει το χωριό
με τις πλακοσκέπαστες στέγες και τον τύμβο
που είναι σαν αγκάθι πένθους μέσα στις αυλές;

Σε ντάνες τους έβαλε ο θάνατος
στο νάρθηκα τους μέτρησε ο θρήνος.

Έναν-έναν τους σημάδευε το μίσος
έναν-έναν στη χαράδρα τους πλάγιαζε.
Μια ολόκληρη βοή σαν ένας ολόκληρος θάνατος.

Τ´ αγίου Μοδέστου ξημερώματα
περπάτησε οι θάνατος
σε 114 μετρημένες Δρακιότικες πλάκες.

(Απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Φάτση ” Ο Τύμβος”)

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s