824. Ο Γιαννιός Αμουτζιάς – ένας κακόβουλος προεστός της Μακρινίτσας (τέλη 18ου αιώνα)

12615249_842905712501484_405531677353119859_o[1]

Εκτός από τις φωτεινές πλευρές της ιστορίας μας, καλό είναι να διδασκόμαστε και από τις σκοτεινές πλευρές της. Μια από αυτές ήταν ο Γιαννιός Αμουτζιάς, προεστός της Μακρινίτσας στα τέλη του 18ου αιώνα. Για την “σκοτεινή και μαύρη φυσιογνωμία της εποχής εκείνης, που προξένησεένα σωρό συμφορές στα χωριά του Πηλίου” [1] έχουμε μιλήσει και μιά άλλη φορά (http://tinyurl.com/zyzgabb ). “Αυτός και άλλοι πρωτόγεροι της Μακρινίτσας, ταλαιπωρούσαν και καταδυνάστευαν τον πληθυσμό των βακουφίων…. Η αρχομανία, κι η ακόρεστη φιλοδοξία του, σμιγμένες με μιά πρωτοφανή πλεονεξία και δίψα για πλουτισμό, τον έσπρωχναν στις πιό σατανικές και άνομες ενέργειες, στην συμμαχία του με Τούρκους και αρβανίτες, με κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να τον βοηθήση για να επιβληθεί στους άλλους συντοπίτες του και διοικητικά και οικονομικά.” [1] Μέχρι που σκότωσε τον ανηψιό του γιατί τάχτηκε στο πλευρό του Στέργιου Μπασδέκη, του αρματωλού της Μακρινίτσας. Τον δε Στέργιο Μπασδέκη αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει με δηλητήριο!… Η μόνη άμεση πηγή γι’ αυτόν τον τρομερό προεστό της Μακρινίτσας είναι τα γραφόμενα του πατριάρχη Καλλίνικου στους κώδικες της βιβλιοθήκης της Ζαγοράς, που μας τα μεταφέρει ο Σκουβαράς. Έμμεσα αναφέρονται και οι Δημητριείς που λέν πως οι κάτοικοι των βακουφίων, ενώ έχουν τόσα προνόμια που θα έπρεπε να είναι όσο ευτυχείς όσο και οι … ευρωπαίοι, είναι δυστυχείς όπως και οι άλλοι υπήκοοι της Τουρκίας από τις “κακίες και της αναξιότητες των προεστών” [της Μακρινίτσας]”. Εκείνο το καιρό τα βακούφια (Δράκεια ,Άγιος Λαυρέντιος, Άγιος Γεώργιος, Πινακάτες, Βυζίτσα, Αργαλαστή,Μετόχι, η Μπιστινίκα, Συκή, Μπιρ, Λαύκος, Προμύρι, Μούρεσι, Κισσός, Ανήλιο, και Μακρυρράχη) ήταν υπό την διοίκηση της Μακρινίτσας.

Λεπτομερως και έμμετρα διηγήται ο πατριάρχης Καλλίνικος για τον Αμουτζιά:

“…γιαννιός ο αμουτζιάς, εκείνος ασεβής που νάχη τύφλαν μούτζας
αυτός και το οσπήτι του, και οι όμοιοι του όλοι
εις όνομα χριστιανοί, στα έργα διαβόλοι…
….
καθώς και τον ανεψιόν αυτού εφόνευσεν προ χρόνων,
γεώργιον τον άθλιον, να μείνη αυτός μόνον,
και γέροντας και προεστώς εις δώδεκα χωρία
εις όλα τα βακουφικά, θαύμα και απορία,
τζιφλίκια τα έκαμε, τα χάλασε τελείως
και δεν τολμά να πη τινάς τι κάνει ο αχρείος
και μόλον που’ναι άξιοι εις πέντε έξ χωρία
να έμβουν εις την μύτην του, μα η ασυμφωνία
ο φθόνος, αντιπάθεια, δια μικράς αιτίας,
ας έχουν τα χωρία τους, και τόπους εκκλησίας,
πότε το ένα βοηθεί, μέρος πότε το άλλο,
και μένουν αδιόρθωτοι εις σφάλμα τους μεγάλο.
Αυτός γεμίζει το πουγγί, κι εκείνοι ξεπουγγίζουν
δεν θέλουσι να ενωθούν, το σφάλμα τους γνωρίζουν,
και τους εκαβαλίκευσε, και τους καβαλικεύει,
εις ένωσιν δεν έρχονται, όθεν και βασιλεύει.
Αν ήτον δε και άνθρωπος, αν είχε θεωρίαν
αν είχε μικράν μάθησιν, και γλώσσαν και παιδείαν
τις έσκανε ακούωντας, βλέπων το πρόσωπον του
είναι γαϊδούρι ξέστρωτον δεν έχει όμοιον του,
τόσον εις αχρειότητα και βαρβαρότητά του
όσον εις την ασέβειαν και αθεότητά του.”

[1] Βαγγέλης Σκουβαράς. «Το παλαιώτερο αρματιλίκι του Πηλίου και οι Αρβανίτες στην Θασσαλομαγνησία 1750-1790», Βόλος 1959.

ΣΗΜ. Η φωτογραφία είναι του Νίκου Στουρνάρα γύω στα 1950.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s