No. 1394 Βρύση Παπαδιαμάντη


Ποίημα Γιάννη Τσίγκρα – Φωτογραφία Jean Binot (1902) (2o)
————
«Άγγελος Κυρίου», σκέφτηκεν ο παπα-Αντώνης ο Μούχτης καθώς άκουσε αντιφωνητή στον Μεγάλο Κανόνα
του Αγίου Ανδρέου του Κρητός -υπολόγιζε πως θα ’ταν μόνος
στο ναό των Αγίων Αναργύρων, στην Πορταριά, είχεν ανάψει ένα κεράκι, μα ο σκοτεινός, στο δεξί αναλόγιο, τα ’λεγε από στήθους- εξήντα, και βάλε, τροπάρια με το «ελέησόν με, ο Θεός, ελέησόν με» στην αρχή του καθενός. Όταν τελείωσαν, ο παπα-Αντώνης πλησίασε τρέμοντας, τα γόνατά του λυγούσαν, μα ο άλλος τον πρόλαβε:
«Ονομάζομαι Αλέξανδρος κι ήλθα να δω τον αδελφό μου, το γραμματικό του χωριού, τον Γιώργη Παπαδιαμάντη, έμαθα δεν είναι καλά, κι είπα
να ξεκινήσω απ’ την εκκλησιά». Ο παπα-Αντώνηςσυνήλθε, του πρότεινε ένα κομμάτι χαλβά στο μαγαζί τού επ’ ανηψιά γαμβρού του, του Μελαχρινού,
όμως εκείνος βιάζονταν, ευχήθηκε «Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής κι αν δε σε δω παπά μου, Καλή Ανάσταση».
Και κατευθύνθηκε, στη βρύση
που ακόμη, στην Πορταριά, ονομάζουν βρύση Παπαδιαμάντη.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s