No. 1062 To λάβαρο της Ανάστασης και η Επανάσταση του 1821 στο Πήλιο


Kαι αφού την Παρασκευή 6 Μαΐου μπήκαν τα καράβια του Τζαμαδού στον Παγασητικό (δείτε εδώ: https://www.facebook.com/MagnesiaStoPerasmaTouChronou/posts/512494665542592:0), το Πήλιο έβραζε. Μας λέει ο Ρήγας Καμηλάρις στην “Βιογραφία Κωνσταντά” [1]:

“Τη επιούση Κυριακή (8 Μαΐου) κατέβησαν ένοπλοι άνδρες μετά σημαιών από την Τζαγκαράδα, από το Ζωρίχτι από την Λαμπινούν, από την Πρόπαν, από την Βυζίτζαν, από τες Πινακάτες και από τα πέριξ χωρία εις Μηλεάς, και επληρώθη η αγορά των Μηλεών ανδρών εξάλλων από ενθουσισμόν. Χαρά ενδόμυχος απήστραψεν εις τα επ΄αιώνων πεπικραμένα πρόσωπα πάντων. Η βοή και ο θόρυβος εκόπασε και μόνο μυστηριώδης θρούς εβασίλευεν εις την εστιβασμένης εκείνην ανθρώπινην μάζαν. Αι κεφαλαί πάσαι εστράφησαν προς έν σημείον. Εκομίζετο η Ανάστασις του Χριστού εικονίζουσα την ανάστασιν του προ αιώνων δεδουλωμένου γένους. Σοβαρώς εχώρει ο Κωνσταντάς μετά πάντων των ιερέων οίτινες αθρόοι έσπευσαν από τα εκατέρωθεν χωρία. Εν τω μέσω της αγορά έστη η Ανάσταση και περί αυτήν αι σημαίαι πολυπληθείς εκυμάτιζον. Ο θρους έπαυσε και σιγή βαθεία επεκτράτησεν.
«Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων» ανέκραξεν ο ιερεύς ημφιεσμένος λευκά άμφια και το επίχρυσον επιτραχήλιον και ήρξατο ψαλλόμενη δοξολογία και τηνς διάρκειαν της οποίας όλη εκείνη η ανθρώπινη μάζα εδάκρυε. Τέλος ο Κωνσταντάς αναβάς εις το παρά την πλάτανον λήθινον κρηπίδωμα συγκεκινημένος και μόλθς κρατών τα δάκρυα είπεν: “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!”

[1] Καμηλάρη Ρήγα ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ – ΛΟΓΟΙ – ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ: Μετά περιγραφής των Μηλέων και της Σχολής αυτών, Αθήνα 1897

ΣΗΜ. Η φωτογραφία είναι το λάβαρο που αναφέρει ο Καμηλάρις στο κείμενο, και προέρχεται από το εξαιρετικό βιβλίο του κ. Ν. Παπαθεοδώρου «Ο Ναός των Ταξιαρχών στις Μηλιές του Πηλίου», 2016, Β’ Έκδοση. Ο κ. Παπαθεοδώρου (ευχαριστώ πολύ!) μας πληροφορεί ότι το κειμήλιο αυτό που κατασκευάστηκε στο Βουκουρέστι στα 1815 από τους αδερφούς Κωνσταντίνο και Δημήτριο δαπάναις του Ιωάννη Δήμου και των παιδιών του. Επίσης κάνει έκκληση, ότι το σημαντικό αυτό κειμήλιο έχει μεγάλη ανάγκη συντήρησης!…

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , | Leave a comment

No 1061 Uolo, Volo, Vollo και Vello στους χάρτες του 15ου & 16ου αιώνα

Σε παλαιότερες αναρτήσεις έχουμε δει παλιούς χάρτες της περιοχής όπως τον Tabula Rogeriana (1154)
https://www.facebook.com/255808977877830/posts/1050787295046657 του άραβα γεωγράφου Al-Idrisi από το 1154, που δείχνει την Δημητριάδα και τον Αλμυρό (που ήταν η πιό σημαντική πολη της περιοχής τότε) και τον πορτολάνο του Francesco de Cesanis του 1421 http://tinyurl.com/ounsf5u που αναφέρεται στην περιοχή του Πηλίου ως Μοναστήρι. Πάντα μου κινούσε την περιέργεια όμως πως και πότε αναφέρεται το «Βόλος» ή «Γόλος» στα κείμενα και στους παλιούς χάρτες. Ξέρουμε ότι τα βυζαντινά κείμενα αναφέρουν το Γόλος στα 1333. Μετά από μια «πρόχειρη» έρευνα σας παρουσιάζω σήμερα μερικούς από τους χάρτες του 15 και 16 αιώνα που αναφέρονται στην περιοχή.

1) http://gallica.bnf.fr/…/btv1b55007621n.r=Isolario%20Sonetti…
1485 – Isolario Per aprobor questa operata fata per me, του Bartolomeo da li Sonetti
Πρόκειται για Isolario (Βιβλίο νησιών) όπου σε ένα χάρτη της Εύβοιας φαίνεται και ο Παγασητικός. Η ανάγνωση είναι δύσκολη αλλά νομίζω πως λέει “Golfo di uolo”

2) http://lunamap.must.edu.mo/…/MUST~2~2~70~365:Map-of-the-Wor…
1527 χάρτης του Vesconte Maggiolo or Viconti di Maiolo
Αμφίβολης σχέσης – με κόκκινο χρώμα είναι γραμμένο κάτι που το διαβάζω ώς “Bollo”. Υπάρχουν και άλλες λέξεις που φαίνονται μισοσβησμένες.

3) https://www.loc.gov/resource/g3200m.gct00001/?sp=12
1525 χάρτης του Batista Agnesse
Εδώ δίπλα στην Δημητριάδα διαβάζουμε καθαρά “uolo”

4) http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53033790j
1558. L’Arcipelago con il stretto di Costantinopoli, et tutti li suoi porti, golfi, che in esso si ritrouano secondo le carte da navigare, tratto da una vera copia et ridotto in piciola forma non piu sin hora da altri intagliato του Donato Bertelli.
Καθαρώτατη αναφορά εδώ ως “Volo”

5) http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b8491975p
1560 Graecia by Licinio, Fabio and Gastaldi, Giacomo
Όπως και στον προηγούμενο χάρτη ο χαρτογράφος τον βάζει νοτιότερα από την Δημητριάδα, όχι περίεργο δεδομένης της εποχής, αλλά η αναφορά είναι καθαρώτατη “Vollo”

6) http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b53033706h
1569 Descritione della geographia moderna de tutta la gretia insieme con l’uso del navigare των Gastaldi, Giacomo και Bertelli , Donato
Επίσης καθαρά “Vollo”

7) http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b84946923
1575 Graeciae Universae secundum hodiernum situm neoterica descriptio του Gastaldi, Giacomo.
Ενώ το είχε γράψει σωστότερα στο (5) εδώ λέει “Vello”

Υπάρχουν και άλλοι πολλοί χάρτες. Εδώ είναι απλά μια επιλογή αντιπροσωπευτική των διαφόρων τρόπων γραφής.  Φυσικά υπάρχουν πολλά περισσότερα άξια συζήτησης σ’ αυτούς τους χάρτες. Περιμένω σχόλια σας!..

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

No. 1060 Έστησαν χορό

Παλαιά ωραία ανάρτηση του αγαπητού φίλου Θανάση Γέρμανου. Από το πανηγύρι Παναγίας Μεγαλογένους Κατωχωρίου δεκαετία του 50. Φωτογράφος Κώστας Βαρώτας (αρχείο Θανάσης Γέρμανος)
http://www.aspromavro.net/alx/articles1/afieromata/236-varotas-kostas.html

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Leave a comment

Νο 1059. Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς από το προσωπικό της “Θεσσαλίας” στα 1908

Από σήμερα σας εύχομαι καλή Πρωτομαγιά και καλό μήνα για αύριο!

Από την Θεσσαλία της 3/5/1908 διαβάζουμε:
“ΠΩΣ ΕΟΡΤΑΣΘΗ Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ”
Με εξαιρετικήν εφέτος λαμπρότητα και ζωηρότητα εωρτάσθη η πρωτομαγιά εν τη πόλει μας.
Η πρωΐα εύρε πολλούς εις την εξοχήν και εις τα διάφορα εξοχικά κέντρα.
Η προς τα εξοχάς όμως κίνησις εγένετο ζωηροτέρα από της 9ης πρωινής ώρας.
Τα έκτακτα τραίνα μετέφερον άπειρον πλήθος εις τα Λεχώνια, τα οποία την ημέραν είχον συγκεντρώσει τον περισσότερον κόσμον.
Επίσης και εις την εκδρομήν ήτις εγένετο δια της “Αστραπής” μέχρις Αγχιάλου συμμετέσχε πολύς κόσμος.
Εις το Βελεστίνον πολύ ολίγοι μετέβησον.
Πολύς κόσμος διεσκάδασε και εις το ρωμαντικώτατον καφφενείον του κ. Τσαρδακά.
Εκεί εψήθησαν αρκετοί οβελίαι και συνεγευμάτισαν πολλαί οικογένειαι.
Εις το μέρος αυτό διεσκέδασε και το προσωπικόν της “Θεσσαλίας”.
Η διασκέδαση διεξήχθη με αδιάπτωτον ευθυμίαν, ο οίνος έρευσεν άφθονος, οβελίαι κατεσπαράχθησαν και οι ελληνικοί χοροί εμαρτύρησαν κυριολεκτικώς.
Κατα την διασκέδασιν πλείστοι φίλοι της “Θεσσαλίας” επεσκέφθησαν τους διασκεδάζοντες και είτα άδοντες και ζητωκραγάζοντες μετέβησαν εις το ζυθοπωλείον του κ. Αργυλά, όπου ο ξανθός ζύθος έρευσεν άφθονος και εκάησαν πολλά βεγγαλικά φώτα μέχρι βαθείας νυκτός.
—-
ΣΗΜ. Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο της Ν. Κολιού “Τύπο-φωτο-γραφικό πανόραμα του Βόλου, 1991. To “ρωμαντικώτατον καφφενείον του κ. Τσαρδακά είναι απέναντι από το Α’ Γυμνάσιον στην Κύπρου και … υπάρχει ακόμη!.. Αυτή η περιοχή – του Τσιμπούκη – ήταν η εξοχή για τους βολιώτες στα πρώτα μισά του 20ου αιώνα.

 

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , | Leave a comment

Νο. 1058 Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ (~1275 μ.Χ.)

18076507_1200573196734732_3550587150308708263_o[1].jpg

«Εκ γαρ της δεινής εκατέρωθεν αντιστάσεως, πολλοί των πιπτόντων ήσαν, και θάλασσα ρέεν αίματι» [1]. Η θάλασσα, που αναφέρεται ο βυζαντινός ιστοριογράφος Γεώργιος Παχυμέρης, ότι βάφτηκε στο αίμα, δεν είναι παρά ο Παγασητικός κόλπος έξω από τα τείχη της Δημητριάδος. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Βρισκόμαστε στα 1275. Ο Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος προσπαθεί να ανασυστήσει την βυζαντινή αυτοκρατορία. Η Κωνσταντινούπολη έχει ήδη ανακαταληφθεί (1261). Η λατινική παρουσία στην ηπειρωτική Ελλάδα εκτός της Πελοποννήσου είναι κυρίαρχη στην Αθήνα (Φραγκικό Δουκάτο των Αθηνών) και την Εύβοια (Βερονέζοι επι κεφαλής υπό την εποπτεία της Βενετίας).

Το Δεσποτάτο της Ηπείρου, ένα από τα κράτη που προέκυψαν από την διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τους σταυροφόρους, είχε πέσει σε παρακμή και έσπασε σε δύο κομμάτια. Το κομμάτι που περιελάμβανε την Θεσσαλία και την Φθιώτιδα ανήκε στον Ιωάννη Α΄ Δούκα τον Νόθο με πρωτεύουσα τις Νέες Πάτρες (Υπάτη). Στα 1272 ο Ιωάννης απέκτησε τον τίτλο του σεβαστοκράτορα, ως υποτελής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου στα πλαίσια μιας πρόσκαιρης συμμαχίας. Όμως, προσπάθησε με νύχια και με δόντια να κρατήσει τη ανεξαρτησία του και αντιτάσσεται στην ηγεμονία του Βυζαντίου.

Στη περιοχή μας έχουμε την οικογένεια των Μαλιασηνών που με ακροβατικές συμμαχίες και συγγένειες [2] με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη διατηρεί την κυριαρχία της ανεξάρτητα του ποιος είναι ο κύριος της Θεσσαλίας.

Το 1274/5 ο Μιχαήλ Η΄Παλαιολόγος στέλνει στρατό υπό τον αδερφό του Ιωάννη Παλαιολόγο και ναυτικό υπό τον Αλέξιο Φιλανθρωπινό να εισβάλει στην Θεσσαλία. Ο στρατός φτάνει και πολιορκεί το κάστρο των Νέων Πατρών (Υπάτη). Ο Ιωάννης Α’ Δούκας καταφέρνει να δραπετεύσει, ντυμένος με παλιά ρούχα, κάνοντας τον χωρικό. Καταφεύγει στην Θήβα όπου ζήτησε την βοήθεια του Ιωάννη ντε Λα Ρος δούκα των Αθηνών, και με την βοήθειά του διώχνουν τα Βυζαντινά στρατεύματα από την Υπάτη.

Ενθαρρυμένοι οι Λατίνοι από την ήττα του βυζαντινού στρατού, αποφασίζουν να βάλουν τέλος στην εισβολή των Βυζαντινών χτυπώντας τον στόλο του Φιλανθρωπινού που ήταν ελλιμενισμένος έξω από την Δημητριάδα.

Έτσι την άνοιξη του 1275, οι Λατίνοι της Εύβοιας και της Κρήτης επιτίθενται με 30 περίπου καράβια στον Παγασητικό και τον Filippo Sanudo επικεφαλής (ή καλύτερα στον κόλπο των Δύο Αλμυρών όπως λέγονταν τότε) στα υπεράριθμα βυζαντινά. Ο αιφνιδιασμός εκμηδενίζει την αριθμητική υπεροχή των βυζαντινών οι οποίοι λίγο ως πολύ τα βρήκαν … σκούρα.
«Ο μεν ουν αρχηγός του ναυτικού Ρωμαίων, ο Φιλανθρωπινός επί της ναυαρχίδος ων περιήει παραθαρρύνων προς πόλεμον τους οπλίτας, ποτέ μεν επί του δεξιού κέρως γινόμενος, ποτέ δ’ επί του ευωνύμου» λέει ο Νικηφόρος Γρηγοράς [3]. Αλλά τα πλοία των Λατίνων έφεραν πύργους στις πρώρες που επέτρεπαν στους Λατίνους στρατιώτες να έχουν θέση υπεροχής ( «των πολεμίων ώσπερ εκ γης στερεάς αφ΄ υψηλού λίθους μεγάλους και συνεχείς βαλλόντων επ΄αυτούς» [3]). Όμως σαν από μηχανής θεός εμφανίζονται τα ηττημένα στρατεύματα των Βυζαντινών που γύριζαν από την Υπάτη. Παρά το χαμηλό τους ηθικό, επιβιβάζονται σε πλοία που ήταν τραβηγμένα στην ξηρά και επιτίθενται στους Λατίνους. Την αντεπίθεση αυτή απεικονίζει η αναπαράσταση [4]. Ο Sanudo λέει [4] «οι άνδρες αυτοί που ήταν εξασκημένοι στον πόλεμο, και φρέσκοι μας νίκησαν εύκολα».

Ο αυτοκράτωρ Μιχαήλ Παλαιολόγος χάρηκε τόσο πολύ που όπως λέει ο Sanudo «πίστεψε πως θα έδιωχνε τους Λατίνους τελείως από την Ελλάδα είτε διά της βίας είτε με διπλωματία, και για το λόγο αυτό αμέλησε όλες τις άλλες φροντίδες της αυτοκρατορίας» [4]. Πάντως η νίκη στην ναυμαχία της Δημητριάδας, ήταν η αρχή μια καινούργιας σπουδαίας εκστρατείας για την επιστροφή της Εύβοιας και των νησιών του Αιγαίου στην βυζαντινή αυτοκρατορία [6].

[1] Γεωργίου του Παχυμέρη «Μιχαήλ Παλαιολόγος», http://www.documentacatholicaomnia.eu/04z/z_1242-1310__Georgius_Pachymeres__De_Michaele_Palaeologo_(MPG_143_0222_0996)__GM.pdf.html
[2] Ο Κωνσταντίνος Μαλιασηνός ιδρυτής της μονής της Παναγίας Μακρινίτισσας ήταν κουνιάδος του Μιχαήλ 2ου Αγγέλου του Ηπείρου. Ο γιος του Νικόλαος είχε σύζυγο την Άννα που ανήκε στον οίκο των Παλαιολόγων. Οι Μαλιασηνοί αργότερα μέσω γάμων θα συγγενέψουν με τον οίκο των Νοβέλ, Καταλανών κατακτητών της Ελλάδος! Έτσι κρατούν την τοπική εξουσία σε όλες τις καταστάσεις.
[3] Νικηφόρου Γρηγορά, Βυζαντινή Ιστορία (σελ. 117, 118)
http://www.documentacatholicaomnia.eu/20vs/203_CSHB/1828-1897,_CSHB,_25_Nicephorus_Gregoras_Byzantina_Historia_[Schopeni_Editio],_GR.pdf
[4] D’Amato, Raffaele. Byzantine Naval Forces 1261-1461: The Roman Empire’s Last Marines (Men-at-Arms). Bloomsbury Publishing.
[5] Sanudo, Regnio di Romania, pp. 121-22
[6] Genakoplos D.J. “Emperor Michael Palaeologus and the West 1258-82: A Study in Byzantine Latin-Relations”, 1959
[7] Παπαθανασίου Α. «Η Μαγνησία και το Πήλιο στον Ύστερο Μεσαίωνα (1204-1423), Βόλος 1998

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

No. 1057 O Χείρων και ο Πηλέας στα ερυθρόμορφα αγγεία του Ζωγράφου του Βερολίνου (Berlin Painter)

18033997_1198207273637991_3900376260371981102_n[1]18121023_1198207343637984_4892526545320959772_o[1]
Είχα σήμερα την τύχη να επισκεφθώ στην γειτονιά μου μια καταπληκτική έκθεση αθηναϊκών αγγείων στο μουσείο του Πανεπιστημίου Πρίστον [1]. Τα αγγεία αυτά αποδίδονται σε έναν ανώνυμο Αθηναίο αγγειογράφο στον οποίο η διεθνής αρχαιολογική κοινότητα αναφέρεται σαν τον Ζωγράφο του Βερολίνου (επειδή έτσι τον ονόμασε ο Βρετανός καθηγητής John Beazley γύρω στα 1930 με βάση ένα αγγείο που βρίσκονταν στο μουσείο του Βερολίνου). Αυτή είναι μια συμβατική ονοματολογία που συναντάται συχνά. Υπάρχει για παράδειγμα ο ζωγράφος της Μαδρίτης, ο ζωγράφος του Εδιμβούργου κτλ. Τα εκθέματα περιελάμβαναν περίπου 55 αγγεία του Ζωγράφου του Βερολίνου και περίπου 10 από άλλους Αθηναίους αγγειογράφους. Χρονολογικά είναι από την περίοδο 490–460 π.X. την εποχή των μεγάλων νικών εναντίον των Περσών έως την αρχή της εποχής του Περικλή. Τα περισσότερα βρέθηκαν στην Ιταλία (εξαγωγές της Αθήνας στην Μεγάλη Ελλάδα) και βρίσκονται σήμερα διάσπαρτα σε διάφορα μουσεία του κόσμου.

Προφανώς το μάτι μου έψαξε για αγγεία με θέματα της περιοχής μας. Και όντως ήταν δύο. Το ένα με θέμα το κυνήγι της Θέτιδος από τον Πηλέα και το δεύτερο το Πηλέα να παρουσιάζει τον μικρό Αχιλλέα στον Χείρωνα. Ο αγγειογράφος αναπαριστά την δραματική σκηνή της μυθολογίας όταν μετά από πολύ κυνήγι ο Πηλέας πιάνει την Θεά Θέτιδα (εφαρμόζοντας την χειρώνιο λαβή που του είχε συστήσει ο Χείρων). Η Θέτις προσπαθεί να ξεφύγει και απλώνει το χέρι της προς τις αδερφές της Νηρηίδες που σκορπίζουν από το φόβο καταφεύγοντας τον πατέρα τους Νηρέα. Στην άλλη μεριά του αγγείου ο αγγειογράφος αναπαριστά τον Χείρωνα. Ο σοφός Κένταυρος φορά ένα ιμάτιο στο ανθρώπινο μέρος του σώματος του, στεφάνι στα μαλλιά, και ένα κλαδί έλατου εν είδει σκήπτρου. Το δεύτερο σχετικό με την περιοχή μας θέμα είναι η παρουσίαση του Αχιλλέα από τον Πηλέα στον Χείρωνα για να αρχίσει η εκπαίδευση του. Αυτό το αγγείο βρέθηκε σπασμένο σε πολλά κομάτια και μερικά από αυτά λείπουν. Εν πάση περιπτώσει, η σύνθεση είναι ενδιαφέρουσα. Αριστερά είναι ο Πηλεάς με κοντό χιτώνα που κρατάει ένα σπαθί και ένα ακόντιο. Με το αριστερό του χέρι παρουσιάζει τον γυμνό Αχιλλέα στον Χείρωνα. Ο Χείρων που και εδώ φοράει στεφάνι, και χιτώνα/ιμάτιο στο ανθρώπινο μέρος του σώματός του απλώνει το χέρι καλωσορίζοντας τον Αχιλλέα , ενώ στο άλλο χέρι του κρατά ένα κλαδί στο οποίο είναι κρεμασμένος ένας λαγός και πιθανόν μια αλεπού, υποδηλώνοντας την γνώση της τέχνης του κυνηγού. Στη μέση υπάρχει ένα καρποφόρο δέντρο που υποδηλώνει το περιβάλλον του Πηλίου που είναι ο χώρος δράσης του σοφού Κενταύρου.

17966192_1198207380304647_7626518896860692492_o[1]

Ίσως να μην σας κάνουν μεγάλη εντύπωση ακόμη ένα-δυό αγγεία, ή οι χιλιοειπωμένες ιστορίες της μυθολογίας, αλλά για μένα βρισκόμενος τόσο μακριά από την πατρίδα, το να βρω ένα ακόμα σημείο επαφής μ’ αυτήν είναι πηγή ιδιαίτερης ευχαρίστησης και υπερηφάνιας.

Θα σημειώσω ότι από τα σημαντικότερα αγγεία της έκθεσης ήταν οι τρεις αμφορείς των Παναθηναίων, παραδοσιακό έπαθλο με το οποίο βραβεύονταν οι νικητές των αγωνισμάτων γυμναστικής και αρματοδρομίας στα Παναθήναια.

18077307_1198207410304644_4150728634578849299_o[1]

Επίσης ενδιαφέρον ήταν το αγγείο που έδειχνε τον νεαρό με το τσέρκι (το στεφάνι που το κυλούσε με την βοήθεια ενός ξύλου). Το Τσέρκι ή Κρικηλασία είναι ένα διαχρονικό παιχνίδι που παιζόταν στην αρχαιότητα αλλά και στην νεότερη εποχή.

18056851_1198207576971294_6640003209073892190_n[1]

Όσοι φίλοι της σελίδας βρίσκονται στην ανατολική ακτή της Αμερικής (ξέρω είναι κάποιοι) μην χάσετε αυτή την εντυπωσιακή έκθεση – θα διαρκέσει ως τα μέσα Ιουνίου.

ΣΗΜ. Οι δύο πρώτες φωτογραφίες είναι από το βιβλίο της έκθεσης – οι δικές μου είχαν πολλές αντανακλάσεις. Οι υπόλοιπες είναι δικές μου.

[1] http://artmuseum.princeton.edu/art/exhibitions/1656

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

Νο. 1056. Του Αγίου Γεωργίου

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες.
Η φωτογραφία είναι από τον Αγίο Γεωργίο Νηλείας (του Κ. Ζημέρη). Με την συγνώμη στους επίσης εορτάζοντες Θωμάδες, ας θυμηθούμε μερικούς από τους σημαντικούς Γιώργηδες της περιοχής. Συμπληρώστε και άλλους στα σχόλια σας αν θέλετε/μπορείτε…

Kαλλιτέχνες:
– Γεώργιος Γουναρόπουλος – ζωγράφος με ιδιαίτερη τεχνοτροπία που έκανε τις αγιογραφίες της Αγίας Τριάδας στο Νοσοκομείο.
http://tinyurl.com/zsksjrr
– Γεώργιος Κοσμαδόπουλος – εκ Ζαγοράς ιμπρεσιονιστής ζωγράφος http://tinyurl.com/kk7bosh

Πολιτικοί:
– Γεώργιος Χ. Καρτάλης – πρώτος δήμαρχος του ελεύθερου Βόλου/ Το 1881 εξελέγη δήμαρχος Παγασών (Βόλου), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1891 κερδίζοντας στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα δύο εκλογές.[ Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1892.
– Γεώργιος Α. Καρτάλης – Υπουργός υπό τον Τσαλδάρη (1935), υπό τον Γ. Παπανδρέου (1944-46) και υπό τον Πλαστήρα (1950-51). Δήμαρχος Βόλου επί των σεισμών του 55 και βουλευτής Μαγνησίας πολλάκις

Χειριστές της πένας:
– Γεώργιος Δροσίνης – OK.Δεν γεννήθηκε εδώ αλλά λάτρεψε την περιοχή και το ψάρεμα 🙂
http://tinyurl.com/mhjq2er ; http://tinyurl.com/hh865u8
– Γεώργιος Σακελλαρίδης. Δημοσιογράφος και συνιδρυτής της εφημερίδης Θεσσαλίας με τον αδερφό του Κώστα. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1878.
http://anolehonia.blogspot.com/2014/11/2_26.html

Βιομήχανοι:
– Γεώργιος Σκαρίμπας – Ιδρυτής της περίφημης βιομηχανίας ζυμαρικών ΝΤΕΒΕΤΑ (στην οδό Κύπρου)
– Γεώργιος Παπαγεωργιου – Ιδρυτής του υφαντουργείου του «Οίκου Παπαγεωργίου»

Γιατροί και όχι μονο:
– Γεώργιος Καραμάνης – Ο Άγιος του Βουνού – ιδρυτής του Σανατορίου
http://tinyurl.com/z7jvhml
http://tinyurl.com/j4qry8z
http://tinyurl.com/kdspk9c
– Γεώργιος Πιτσιώρης – γιατρός με πλούσια κοινωνική δράση

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , , , , , | Leave a comment